Jim Heirbaut

Soms vallen je vaardigheden op de camera ineens prachtig samen met een forse dosis geluk.

Lichtkunst in Eindhoven. Al proberend en schietend stel je de lichtmeter handmatig in. Niet te weinig, maar zeker niet te veel licht. Dat harde wit wil je niet zien. Dat past niet bij deze wandeling in het schemerdonker.

Dan is daar je onderwerp, een hoop rotzooi op een karretje gesmeten, meer is het niet. Studenten bouwden deze stapel afgedankte troep, plaatsten er lichtelementen in. Het knispert en het zoemt, flikkert en flakkert. Gloeilamp en led, warm en koud, hel verlicht en pikkedonker.

Je sluiter staat ingesteld op een halve seconde open. Een eeuwigheid, leerde je op de cursus. Je drukt af, de sluiter opent zich, je zoomt razendsnel uit.

Klik.

Sinds vijf jaar heeft de stad Eindhoven Glow, een buitententoonstelling met lichtkunst van internationale artiesten. Vanaf het allereerste jaar loop ik deze lichtkunstwandeling samen met een paar vrienden die ik overhield aan een tweetal cursussen fotografie. We zagen in 2006 de kleine plukjes schuchtere hobbyisten, rustig opererend met hun spiegelreflexen en statieven. Zoals wijzelf. Inmiddels is Glow anno 2011 bekend bij het brede publiek, dat dit jaar met tienduizenden tegelijk de route liep.

Glow 2011 verraste niet zoals het dat deed in 2006. Maar dat geeft niet. Toen was het uniek en nieuw, nu nog steeds uniek. Eindhoven vindt manieren om zichzelf aantrekkelijk te maken en in de schijnwerpers te zetten.